Redundancja w nurkowaniu

W nurkowaniu redundancja oznacza posiadanie zapasowego sprzętu lub systemów, które mogą przejąć funkcję w przypadku awarii podstawowego sprzętu. Jest to kluczowa zasada w nurkowaniu technicznym (w tym jaskiniowym, wrakowym, głębokim) oraz rebreatherowym, ale występuje również w rekreacyjnym.

Przykłady redundancji w nurkowaniu:

1. Zapasowe źródło gazu:
• Twinset (dwa połączone butle) z manifoldem – można zamknąć jedną stronę w razie awarii.
• Stage / bailout – dodatkowe butle z gazem.
• Rebreather + bailout (OC lub drugi CCR) – zapasowy system oddechowy.
• Sidemount – dwie, niezależne butle
2. Zapasowy automat oddechowy:
• Drugi stopień dla partnera (octopus).
• W konfiguracji technicznej: dwa komplety automatów na osobnych pierwszych stopniach.
3. Zapasowe źródło światła:
• W nurkowaniu jaskiniowym standardem jest jedna latarka główna i minimum dwie zapasowe.
4. Zapasowy komputer nurkowy:
• Szczególnie przy nurkowaniu dekompresyjnym – jeśli jeden zawiedzie, drugi przejmuje jego rolę.
5. Zapasowe narzędzia nawigacyjne:
• W jaskiniach np. zapasowe kołowrotki, szpulki, znaki kierunkowe.
6. Redundancja sensoryczna:
• W rebreatherach: podwójne czujniki tlenowe, zapasowe systemy kontroli pętli.

Po co ta cała redundancja?

W środowiskach, w których nie można się natychmiast wynurzyć (np. jaskinia, wrak, głębokie dno), awaria jednego elementu nie może oznaczać końca nurkowania. Redundancja pozwala bezpiecznie zakończyć nurkowanie.