Boja nurkowa otwarta vs zamknięta

Boja nurkowa (SMB – Surface Marker Buoy) służy do oznaczania pozycji nurka na powierzchni, najczęściej podczas wynurzania lub w przypadku potrzeby sygnalizacji. Wyróżniamy dwa główne typy: otwartą i zamkniętą.

Boja otwarta

• Budowa:
  Otwarte dno (często z obciążeniem), górna część zamknięta.
  Gaz wprowadzany z automatu.
• Działanie:
  Nie posiada zaworu jednokierunkowego. Po napełnieniu gazem część powietrza może się wydostać przy falowaniu lub w przypadku przewrócenia się boi.
• Zalety:
• Prosta i tania konstrukcja.
• Szybka w użyciu.
• Wady:
• Ryzyko wylania się gazu i utraty wyporności na powierzchni.
• Mniejsza skuteczność przy silnym wietrze/falach.
• Zastosowanie:
  Raczej w wodach spokojnych, do krótkotrwałego oznaczenia pozycji.

Boja zamknięta

• Budowa:
  Zamknięte dno, najczęściej z zaworem jednokierunkowym (OPV) oraz czasem zaworem nadmiarowym.
  Gaz wprowadzany przez zawór z węża LP lub ust.
• Działanie:
  Po napełnieniu gaz pozostaje wewnątrz – brak ryzyka wylania. Boja utrzymuje wyporność na powierzchni, nawet w trudnych warunkach.
• Zalety:
• Stabilność na powierzchni.
• Bezpieczniejsza przy wynurzaniu z przystankami dekompresyjnymi.
• Wady:
• Bardziej skomplikowana konstrukcja.
• Wyższa cena.
• Zastosowanie:
  Nurkowania techniczne, głębokie, w prądach lub przy falowaniu, gdzie wymagane jest trwałe oznaczenie pozycji.

Podsumowanie

• Boja otwarta – prosta, tania, ale mniej pewna w trudnych warunkach.
• Boja zamknięta – pewna, bezpieczna, preferowana przy nurkowaniach dekompresyjnych i w otwartym morzu.